نگارش در مطبوعات – 2

معمولا کم‌ارزش‌ترين حرف، حرف اول است و مهم‌ترين حرف، حرف آخر. نمی‌دانم از کجا اين حرف اول، بار ارزشی مثبت پيدا کرده است.
می‌نويسند:«رضازاده در وزنه‌برداری حرف اول را می‌زند.» و يعنی اين‌که اثر چندان مهمی ندارد. در حالی‌که منظور نويسنده احتمالا تاکيد بر اهميت و تاثيرگذاری رضازاده بوده است. اين اصطلاح مخصوصا بين ورزشی‌نويسان رواج دارد و گاهی به نوشته‌های حوزه‌های سياسی و اجتماعی هم وارد شده است. شايد درست‌تر آن باشد که از اين اصطلاح استفاده نشود.

8 دیدگاه برای «نگارش در مطبوعات – 2»

  1. اي بابا چرا لينك وبلاگم رو نذاشت… چه كنين مدلش زنانه است ديگه… حالا يه بار ديگه امتحان ميكنم ببينم چي ميشه… .

  2. بابا اينجا كلا قاته پس كو نظر اوليم… اي خدا… خوب يه باره ديگه ميگم… هيچي ديگه دوربين و از اين حرفاست خوب گفتيم خودمون رو قاطي كنيم ديگه… راستي حجاب چيز بدي نيست اين هميشه يادت باشه… .

  3. پرستو اصالاً انتظار نداشتم اینگ.نه برخورد کنی. با استدلال تو پس هر چه زنها میکشند حقشان اشست؟ من هم باید بگویم حقی که اصلاح طلبی.

  4. موناهيتا جان من نفهميدم منظورت چيه. مي شه لطفا بيشتر توضيح بدي. مطمئنم به اين پستي كه براش كامنت گذاشتي ربطی نداره.

  5. من فكر ميكنم بعضي چيزها اصطلاحن. يعني معني خود كلمه با مفهومي كه ازش برداشت ميشه فرق داره. همين حرف اول اينجا ديگه منظور حرف اولي كه شما ميگي نيست. اينجا معني تك بودن و بي رقيب بودن ميده. خوب اين جمله بي كه شما نوشتي يه جمله محاوره ايه. اينطور نيست؟

  6. اين حرف اول زدن درست است اتفاقا به معني برترين. به خاطر همين هميشه به اولها جايزه مي دهند.

امکان ثبت دیدگاه وجود ندارد.