احمد بورقانی

حوالی دوم خرداد 86 برای گفت‌وگو رفتم به دفترِ احمد بورقانی. در واقع گفت‌وگو نبود. قرار بود نظرِ او را درباره‌ی اثرِ پدیده‌ی دوم خرداد 76 بر مطبوعات بپرسم—و او به نظرِ من آگاه‌ترین آدم در این موضوعِ خاص بود. با متانت و مهربانی حدود نیم ساعت برایم گفت و ضبط كردم. این روزها، كه او تازه از دنیا رفته است، درباره‌اش نوشته‌اند و خواهند نوشت. فكر كردم كه خوب است صدایش را بگذارم این‌جا. حیف است حرف‌هایش، حرف‌های این آدم‌حسابی، فقط در كامپیوتر من بماند. به گمانم او چهره‌ی مهمی در تاریخِ معاصرِ روزنامه‌نگاری ایران است و خوب است كه صدایش را بشود در اینترنت پیدا كرد.
ببخشید اگر كیفیتِ صدا چندان خوب نیست و حجم فايل زياد است. گوش كنید. (wma)
پی‌نوشت:
از دستِ من كمی دل‌گیر شده بود برای نوعِ چاپِ این گفت‌وگو در روزنامه‌ی شرق. تقصیرِ من نبود. صفحه جا نداشت. و البته نكته‌ای كه می‌گفت حرفه‌ای و دقیق و درست بود. و من شرمنده شده بودم. شرمنده‌ام. و این روزها مرتب یادِ گلایه‌اش می‌افتم…
مرتبط:
قصه‌ی روزنامه‌ی جامعه – مهرداد فرهمند
(… روند حوادث بعدها نشان داد که یاور جامعه در وزارت ارشاد، در واقع احمد بورقانی، معاون مطبوعاتی، و عیسی سحرخیز، مدیرکل مطبوعات داخلی این وزارتخانه، بودند. احمد بورقانی پس از صدور حکم تعطیلی روزنامه جامعه در اعتراض به این حکم از مقام خود استعفا داد…)
پيوند:
به ياد احمد بورقاني

15 دیدگاه برای «احمد بورقانی»

  1. اگر ايسنا اين سوتي خانم نماينده مجلس رو منعكس نميكرد…شما الان نميدونستي …حالا بخند…به هر انكس كه ميدوني…

  2. مقاله های Boston Globe و New York Times رو در مورد لغو امتیاز زنان خوندی؟ این خبر رو تو وبلاگ راز نو دیدم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *