رِله

دوستان‌ام وب‌سایتی درست كرده‌اند با نامِ رِله كه می‌تواند ابزارِ خوبی برای طرح كردنِ ایده‌ها و سامان دادن به كارهای گروهی باشد. دست‌شان درد نكند. برای معرفی‌اش می‌خواهم كمی روده‌درازی كنم. اگر حوصله‌ی حرف‌های من را ندارید، یك‌راست بروید به وب‌سایت‌شان و خودتان ببینید كه به كارِ شما می‌آید یا نه. نمونه‌ی انگلیسی‌اش هم این است: Pledge Bank
توی مقاله‌هایی كه مربوط به درس‌هام است و می‌خوانم، گاهی مثال‌های جالبی دیده‌ام از این‌كه چطور شبكه‌ها و مخصوصاً اینترنت به فعالیت‌های اجتماعی كمك كرده است. اغلب كنارِ دستِ فعالانِ اجتماعی گروهی برنامه‌نویسِ علاقه‌مند هم هستند كه راهِ استفاده از تكنولوژی‌ها را باز می‌كنند یا نشان می‌دهند. گاهی ارتباطِ واضح و روشنی هم بین متخصصان و كنش‌گرانِ اجتماعی وجود ندارد اما هر دو طرف (به‌ویژه كنش‌گران) از محصولِ كارِ طرفِ دیگر سود می‌برند و ایده می‌گیرند.
یكی از نیازهای برخی جریان‌های اجتماعی، كه به لابی اعتقاد دارند و به عنوانِ استراتژی گاه‌به‌گاه از آن استفاده می‌كنند، برقراری ارتباطِ مستقیم با مسؤولان است. و برای برقراری ارتباطِ مؤثر باید پیش‌تر تعدادِ قابلِ توجهی از علاقه‌مندان به هدفِ خود را بسیج كرده باشند. به نظرم كاری كه وب‌سایت‌هایی نظیرِ رله می‌كنند، نوعی توجه به این نیاز است.
رله، مانندِ نمونه‌های دیگرش به زبان‌های دیگر در وب، فضایی در اختیارِ ما قرار می‌دهد كه ایده‌ای را كه برای تغییرِ چیزی، جریانی، و تصمیمی داریم بیان كنیم و تخمین بزنیم كه این ایده‌مان با كنش‌گری چند نفر و در چه محدوده‌ی زمانی عملی می‌شود و اثرگذار خواهد شد. این تخمین را هم در همان فضا كنارِ ایده‌مان می‌نویسیم. مثلاً “من برای اعتراض به اعمالِ محدودیت جنسیتی برای ورود به دانشگاه‌ها به شخصِ وزیرِ علوم نامه‌ی دستی می‌نویسم، اگر هم‌زمان 99 نفرِ دیگر هم این كار را انجام دهند.” كسانی كه موافق با این ایده باشند، امضا و مشاركت می‌كنند. یعنی در موردِ مثالِ بالا اگر 99 نفر و بیشتر مشاركت كنند، به هدف‌ام رسیده‌ام و هرچند ممكن است در واقعیت موفقیتی حاصل نشود (محدودیت جنسیتی برداشته نشود)، اما برنامه‌ی من موفق می‌شود.
حالا خودتان هم ببینید كه چه كارهایی می‌شود با استفاده از رله انجام داد. كاش جادی و دوستانِ دیگری كه به لحاظِ فنی هم بر موضوع مسلط هستند نگاهی به وب‌سایت بیندازند و نظر و پیشنهادشان را بگویند.
پی‌نوشت: مثالِ بالا را “رله” كردم.




من من برای اعتراض به اعمالِ محدودیت جنسیتی برای ورود به دانشگاه‌ها به شخصِ وزیرِ علوم نامه‌ی دستی می‌نویسم اگر ۹۹ نفر دیگر هم این کار را انجام دهند.

3 دیدگاه برای «رِله»

  1. چند روزی است که با این سرویس آشنا شده و در آن عضو هستم. برنامه ای هم برای آن دارم که اول نیازمند معرفی و توضیحاتی است که درباره کار مشارکتی باید بدهم در وبلاگم. فکر می کنم اگر طرح من انجام شود هم رله من به خوبی انجام شود و سایت رله خیای معروف شود. باید دید چه می شود. اگر مطالب دیگری در این مورد نوشتید به من هم وقت کردیداطلاع بدهید. ممنون.

  2. خانم دو کوهکی
    ظاهراً افراد بلد نیستند امضا کنند یا امضایشان ثبت نمی شود. خودتان بروید ببینید. همهء آن هایی که نظرشان را نوشته اند، امضا نکرده اند.
    parastoo:
    mmm.. al’aan baayad che kard?

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *