از دستِ خودم عصبانی‌ام: وقت و حوصله و انگیزه‌ و دسترسی به منابعِ لازم را ندارم اما باز خودم را مجبور می‌کنم که درباره‌ی موضوعی مثلِ لایحه‌ی خانواده «چیزی» بنویسم. که البته «چیزی» نیست اما باید می‌بود یا می‌شد.. دست‌کم باید می‌نوشتم که اعتراض‌هایم دقیقا به چه مواردی است و علت‌هاشان را توضیح می‌دادم و حتی نقدهایم را بر محتوای اعتراض‌های دیگران می‌گفتم و …