دیدنی‌ها

در دو ماهِ گذشته چیزهایی خوانده و دیده‌ام که بد ندیدم خوب‌هاشان را پیشنهاد کنم: در این پست دیدنی‌ها و در پستِ بعد خواندنی‌ها.
خدای کشتار اجرای علی‌رضا کوشک جلالی است از نمایش‌نامه‌ی یاسمینا رضا. اجرای دیگری از این نمایش را در لندن دیده بودم. و هر دو بار لذت بردم. این را باید اهلِ فن توضیح بدهند اما گمان می‌کنم آن‌قدر متن خوب است که هر اجرایی از آن خوب از کار دربیاید. بازی‌ها (بهاره رهنما، بهنام تشکر، کاظم هژیرآزاد، الهام پاوه‌نژاد) هم البته به نظرم خوب و روان و یک‌دست است. (صدای بهنام تشکر چه خوب است…)
ماجرا برخوردِ دو زوج از طبقه‌ی متوسط است که در مجادله‌ای به مرور رفتار متمدنانه را فراموش می‌کنند. قصه همین‌قدر ساده است اما یاسمینا رضا آن‌قدر قصه‌گوی خوبی است که یقه‌ی آدم را می‌گیرد و می‌کشاند وسطِ قصه. به نظرم به دیدن‌اش می‌ارزد.
تالارهای تئاتر شهر از ۱۶ تا ۲۰ دی ماه اجرا ندارند و روی بروشورِ نمایش نوشته شده که اجرا تا پایانِ دی ماه در تالار سایه (ساعتِ ۱۹) روی صحنه است.
مانیفستِ چو را دوست نداشتم با این‌که نمایشِ خلاقانه‌ای است. نویسنده و کارگردان محمد رحمانیان است و نمایش به زیان انگلیسی اجرا می‌شود. (احتمالاً تا الان درباره‌اش خوانده و شنیده‌اید.) بازی‌ها یک‌دست و خوب‌اند. مخصوصاً اشکان خطیبی، که اولین بار بود بازی‌اش را می‌دیدم، کاملاً خوب است. و حضورِ هیجان‌انگیزِ احمد آقالوی دوست‌داشتنی در نقشِ برادر بزرگ. (و این‌که این‌طوری پس از مرگ هم روی صحنه است.) موسیقی هم خیلی خوب است که زنده اجرا می‌شود. نمی‌دانم چه چیزی باعث شد که از نمایش خوشم نیاید. شاید متنِ نه‌چندان قوی؟ شاید تصویرهای مستند چو (پسری که در دانشگاه ویرجینیا تک آمریکا آدم‌هایی را با اسلحه‌ی گرم کشت.) که لابه‌لای اجرا می‌دیدیم با آن پخشِ صدای ضعیف و بد و آن لهجه‌ی داغون که نمی‌فهمیدی چه می‌گوید؟ شاید اصلاً من نمایشِ قصه‌گو را دوست دارم نه نمایشِ مستند.
مانیفست چو هم تا آخر دی ماه اجرا می‌شود در تالار چهارسو (ساعت ۱۹:۳۰).
نمایشِ کرگدن خوب و سرگرم‌کننده است. اما با متنِ اصلی (نوشته‌ی اوژن یونسکو) تفاوت‌های جدی دارد. برخلافِ متن نمایش، نسبتاً شاد است و کمی جینگول. بازی‌ها اصلاً یک‌دست نیستند. مثلاً در صحنه‌هایی که مهدی هاشمی و آتنه فقیه‌نصیری هم‌بازی بودند (اواخرِ نمایش)، زجر می‌کشیدم از این همه اختلاف در نوع و سطحِ بازی. ولی در نهایت ناراضی و عصبانی نبودم از اجرا. خب نگاهِ فرهاد آئیش این‌جوری است و البته که این بار انگیزه‌ی اصلی من دیدنِ چندباره‌ی مهدی هاشمی روی صحنه بود. مهدی هاشمیِ صحنه را خیلی دوست دارم.
کرگدن هم تا آخر دی ماه اجرا می‌شود در تالار اصلی (ساعت ۱۹).

1 دیدگاه برای «دیدنی‌ها»

  1. ممنونم پرستو جان که گفتی!تعریفهات خیلی به دلم میشینه مخصوصا که اونجا نیستم و دسترسی ندارم حداقلش در جریان قرار میگیرم اونم از زبان تو…بنفشه هم خیلی زیبا شکفت!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *