برای او كه ماه است.
خيال‌ات مگر درياست
كه مرا خيس می‌كند؛
غرق می‌كند؟

7 دیدگاه در “…”

  1. پرستو جان،
    این کامنت مربوط به “حرف می زنم که شاید خالی بشم” است. زیاد هم منتشر کردن نداره.
    من دقیقا می دونم که چه حس کوفتی و کشنده ای است این حس “راضی نبودن از خود”و ذره ذره تحلیل رفتن اعتماد به نفس…. نمی خوام نصیحت کنم. فقط می خوام بگم که لااقل درک می کنم حالت رو. (هنر می کنم!)
    همیشه ترس از یه چیز وحشتناکتر از خود اون چیزه.
    اگه نمی دونی چی کاره ایی الان، برو دنبالش تا بفهمی. جدی جدی.

    (یه مشت شر و ور نوشته بودم این وسط که بعد سانسورشون کردم)
    خلاصه به نظر من اگه بری با یه روانکاو یا مشاور درست و حسابی چند جلسه ای حرف بزنی خیلی کار خوبیه.
    حتی اگه هیچی هم ته اش نباشه یه تجربه می شه.
    من دارم این کار رو می کنم. انگار دارم خودم رو از یه جای دیگه نگاه می کنم.
    برات دعا می کنم که خوب خوب خوب باشی.

  2. پرستو
    حسی که داری اشتیاق و آمادگی برای وارد شدن به یک دوره دکترااست. دست بکار شو ماه بانو و از خودت خیلی خیلی راضی باش!

  3. ooni ke lisans migire fek mikone hame chi midoone, oni ke foghe lisans migire mifahme ke hichi nemidone , wa oni ke doctora migire mifahme ke hich kas hichi namedoone… in marboot be poste balast albate.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *