نگارش در مطبوعات – 2

توسط: Parastoo

معمولا کم‌ارزش‌ترين حرف، حرف اول است و مهم‌ترين حرف، حرف آخر. نمی‌دانم از کجا اين حرف اول، بار ارزشی مثبت پيدا کرده است.
می‌نويسند:«رضازاده در وزنه‌برداری حرف اول را می‌زند.» و يعنی اين‌که اثر چندان مهمی ندارد. در حالی‌که منظور نويسنده احتمالا تاکيد بر اهميت و تاثيرگذاری رضازاده بوده است. اين اصطلاح مخصوصا بين ورزشی‌نويسان رواج دارد و گاهی به نوشته‌های حوزه‌های سياسی و اجتماعی هم وارد شده است. شايد درست‌تر آن باشد که از اين اصطلاح استفاده نشود.