شبی پر از تصوير

توسط: Parastoo

شب پايانی جشن تصوير سال، که سه سال است به همت سيف‌الله صمديان، صاحب‌امتياز و سردبير نشريه «تصوير» برگزار می‌شود، شب باشکوهی بود. جز 270 عکاس، 31 گرافيست، 17 کاريکاتوريست و 30 فيلم‌سازی که آثارشان در 14 روز جشن تصوير سال نمايش داده شده بود و البته خبرنگاران، چند مهمان دولتی –از نوع سابق- هم بودند: احمد بورقانی و محمد بهشتی.
بهروز غريب‌پور، کارگردان تئاتر و مدير خانه‌ی هنرمندان که عادت ندارد در برنامه‌های اين‌چنينی پشت تريبون برود، امشب، به دعوت صمديان سخن‌رانی کرد. گفت: «صمديان راه‌به‌راه می‌گويد سال ديگر چه؟ آيا سال ديگر همچنان تو در خانه‌ی هنرمندان هستی؟ به اميد سال ديگر و… بعد هم اصرار کرده که امشب حرف بزنم و گفته احتمالن اين آخرين سخن‌رانی‌‌ات خواهد بود در اين کسوت.» تلخی خاصی داشت حرف‌های غريب‌پور.
فيلمی ساخته بود ساسان توکلی از برگزاری جشن تصوير امسال که خيلی جالب بود. ضمن اين‌که هيچ کدام از بخش‌های نمايشگاه را از قلم نينداخته بود، حرکت‌های دوربين‌اش را دوست داشتم و تدوين بعضی از قسمت‌هايش را.
بعد از آن هم فيلمی از اجرای دوست‌داشتنی «ساری گلين» (حسين علی‌زاده و ژيوان گاسپاريان) را ديديم و بعد هم عکس دسته‌جمعی اهالی تصوير. پروسه‌ی جالبی بود. مخصوصن اين‌که از پشت‌بام خانه‌ی هنرمندان همه‌ی عکاس‌ها را زير نظر گرفته بودم و کلی باحال بود. چند تا از عکس‌ها را می‌گذارم در ادامه‌ی مطلب که تا حدی در جريان قرار بگيريد. کلی هم از ديدن دوستان و همکاران عکاس مشعوف شدم. مخصوصن گلناز بهشتی، دوست دوره‌ی راهنمايی‌ام را که ديدم، کلی خوشحال شدم.
بعد هم يک عکس جمعی ديگر گرفت آقا ساسان از همه‌ی مهمانان و بعدترش هم فيلم جالب مستندی پخش شد که زندگی اهالی کشور چاد را گذاشته بود کنار زندگی يک گروه سيرک. البته من کمی خسته شده بودم و دقيق نگاه نکردم. چون ناهار نخورده بودم، منتظر بودم به زمان هيجان‌انگيز شام برسيم! بعدترش هم قرار بود فيلم محسن راستانی پخش شود که نتوانستم بمانم و خلاصه از دستش دادم.
نتيجه اخلاقی هم اين که: شب خوب، شب پر از تصوير است.



هنوز همه جمع نشده‌اند

همه هستند، اما لنز دوربين من وايدتر نمی‌شود!

برای عکاس، ساسان توکلی، دست می‌زنند

دارند پراکنده می‌شوند

ديگر نيستند!


در همين زمينه:
گزارش تصويری آرش