انتخاباتِ شوراها

توسط: Parastoo

مدتی است خانه‌نشينیِ نيمه‌اجباری من را نشانده در موضعِ آدمی که خودخواه است و همه‌چيز را برای خودش و راحتی و لذت‌بردن‌اش می‌خواهد. از اين موضع، حتماً در انتخابات شوراها شرکت می‌کنم. کمی توضيح بدهم؟ شغلِ من کاملاً وابسته است به شرايط سياسی و اجتماعی جامعه. خيلی سريع بيکار می‌شوم، سريع ممکن است پرکار شوم. و علاقه‌مندی‌هايم در حوزه‌های فرهنگی و هنری است: اساساً بايد چيزی در اين حوزه‌ها توليد شود که بتوانم از زندگی‌ام لذت ببرم (و در اين چند سال چقدر از سرمايه‌گذاری در مسائل هنری و فرهنگی کم شده و به مسائل مذهبیِ صرفِ بدونِ هنر پرداخته شده؟) و سياست‌های اداره‌ی يک شهر از ديدِ گروه‌های مختلف در اين زمينه‌ها می‌تواند که از زمين تا آسمان متفاوت باشد. و اساساً زيبايی از ديدِ من چيزی متفاوت با وضعيتِ زيباسازیِ فعلیِ شهر تهران تعريف می‌شود. و نکته‌ی ديگر اين‌که دوست دارم با کسانی که در جايگاه مديريت شهری می‌نشينند بتوانم ارتباط بگيرم، گفت‌وگو کنم و حرف همديگر را بفهميم. چيزی که مدتی است گم کرده‌ام. چيزهای ديگری هم هست که مرا وادار می‌کند به رأی دادن در انتخابات. دوست ندارم تبليغ کنم. اصلاً الان روحيه‌اش را هم ندارم. خواستم که فقط بگويم.
مرتبط:
درباره ی نظرسنجی ها و کلی لينکِ ديگر