جشنواره – شبِ هفتم

توسط: Parastoo

به نظرم پارک‌وی خوب نبود و نمی‌دانم چرا صحنه‌هايی که بايد دلهره‌آور می‌بود، ملت را به خنده می‌انداخت و نمی‌دانم چرا صحنه‌ای که پسرِ روانی در فيلم با تبر در را داغون می‌کند و سرش را بيرون می‌آورد از لای در دلم برای کوبريک و فيلمِ shining سوخت و وقتی که در بعضی صحنه‌های حساس به جای موسيقیِ فيلم، اُپرا پخش می‌شود دلم برای وودی آلن و صحنه‌های مربوط به قتل در match point جزغاله شد و…
موضوع البته می‌توانست طورِ ديگری روايت شود؛ با فيلم‌نامه‌ای بهتر. و به قولِ مرضيه شايد اگر از روی داستانی واقعی، از آن‌هايی که در صفحه‌های حوادث می‌خوانيم، نوشته می‌شد، بهتر می‌بود.
و ادعای فريدونِ جيرانیِ کارگردان اين است که پارک‌وی شروعی است برای راه افتادنِ سينمای وحشت در ايران.
مرتبط:
اعمالِ خشونت بر زنان – نوشته‌ی شيرين احمدنيا درباره‌ی پارک‌وی.
نظر خسرو نقيبی.
خشونتِ خام – نوشته‌ی فهيمه خضرحيدری.
عامه پسندانه.