صنفی – با اندوه

توسط: Parastoo

اتفاقی که دیروز در ساختمان روزنامهٔ دولتی ایران افتاد، یعنی از یک طرف تهدید به افشاگری و از طرف دیگر یورشِ تهدیدشدگان، فارغ از همهٔ معناهای سیاسی‌اش، به عریان‌ترین شکلْ رسانه را به شکل میدان جنگ به نمایش گذاشت. تاریخ‌نگاران برای ارجاع دادن به وضعیت سیاهِ مطبوعات مثالی خواهند داشت وحشیانه. و بعضی از روزنامه‌نگارانِ بازداشتی (که از شرکت‌کنندگان در کنفرانس خبری آقای جوانفکر بودند) با مرغ عروسی و عزا قرابتی غمگین دارند. و روزنامهٔ اعتماد که قربانی شد. و قربانیانی که انجمن صنفی ندارند. و صنفی که برای تشکیل انجمنی تازه یا احیای انجمن سابق دیگر نایی ندارد.
مرتبط:
وجدان دردی در حد یک مکث! – احمد توکلی