توهین به خود یا فرهنگی که نمی‌شناسم

«شماری از زنان در ولسوالی جاغوری ولایت غزنی، به رسم اعتراض چادرهای‌شان را برای رییس‌جمهور و رییس‌اجرایی فرستادند و پیشنهاد کردند تا زمانی که نمی‌توانند برای مردم کاری انجام بدهند چادر به سر در ارگ بمانند.» —خبرگزاری‌های افغانستان

زنان جاغوری در اعتراض به ربوده شدنِ دو زن از ولایت‌شان تصمیم گرفته‌اند کاری بکنند اما آیا این کار با مثلاً لباسِ زنانه تن کردن به بازداشتی‌های مرد در ایران فرق می‌کند؟ آیا هر دو از جنس این نیستند که «زنان بی‌عرضه و ترسو و نالایق‌اند»؟ بارِ تحقیر نسبت به جنسِ زن ندارد؟ فقط دارم می‌پرسم.

تبعیض

حسینی، نمایندهٔ مردم اهواز: «من به خانم ابتکار پیشنهاد می‌کنم که اگر توان کار کردن ندارد از ریاست سازمان محیط زیست استعفا دهد و در منزل برای خانواده خود غذا بپزد.» –خبرگزاری‌ها

بخشِ اولِ سخنان انتقادیِ آقای حسینی نسبت به مدیریت خانم ابتکار در سازمان محیط زیست کاملاً پذیرفتنی است–و با وضعیتی که هوای اهواز دارد، شدتش قابل درک است. اما واقعاً هیچ توضیحی نمی‌تواند قسمتِ دومِ صحبت‌های او را توجیه کند. آیا اگر رئیس سازمان محیط زیستْ مرد بود، آقای حسینی برای فعالیتِ پس از استعفای او پیشنهادی می‌داد؟ گمان نمی‌کنم.